Vijftien jaar lang al haak ik mutsen, sjaals en haarbanden voor mezelf en iedereen die ze mooi vindt. Ik kocht boeken en zocht het internet af naar inspiratie voor nieuwe creaties. Steeds had ik een duidelijk eindresultaat voor ogen. Nauwgezet volgde ik het patroon. Daar mocht geen een enkele steek van afwijken. Zo’n jaar geleden ontdekte ik het borduren. Net zoals ik mezelf had leren haken, vulde ik mijn Pinterest board met ideetjes en oefende ik op de verschillende steken. Langzaamaan begon ik te ontdekken welk type borduurwerk ik het allermooist vind. Ik probeerde andermans creaties te kopiëren maar haalde daar weinig voldoening uit. Dus keerde ik het roer om en besloot geen zier mee te geven om het eindresultaat. Ik wilde vooral genieten van het proces en was heel benieuwd wat dat zou opleveren. Op die manier leerde ik veel meer dan van altijd braaf het patroon te volgen. Ik liet mijn fantasie de vrije loop en weigerde mezelf de vraag te stellen of ik wel iets ‘moois’ aan het maken was. Het was verlossend, dat op z’n minst.

Wie denkt dat dit nog over borduren gaat: ja. Wie mij vraagt hoe ik in het leven wil staan nu ik de vijftig nader: zo dus.