-
We hebben de dagen afgeteld. Nog vier, drie, twee, één, nul… En dan is het zover: de toetsen en de examens zijn voorbij. Iedereen blij… maar precies toch niet zo blij als je zou verwachten. De zoon sloft binnen en smijt zich in de zetel. De dochter heeft nauwelijks tijd want ze gaat bij een
-
Ik heb een flink aantal jaar gelopen. Stukjes van 5 tot 10 km, afhankelijk van hoe vaak ik trainde. Ik heb ook een tijd aan fitness gedaan. Na elke loop- en fitnessbeurt kwam ik helemaal opgeladen thuis. Er ging niks boven dat gevoel van après-sport. Maar eraan beginnen, dat viel me telkens zwaar. Zelfs al
-
Monsters bestaan niet. Zo sussen we onze kinderen en liegen we hardop. Want ze zitten in elk van ons. Alleen weten we er niet van zolang ze slapen. Bij mij werd er onlangs eentje wakker. Hij rekte zich uit met een weerzinwekkende schreeuw en nestelde zich in mijn nek. Daar houdt hij nu al tien
-
Wij huurden de voorbije week een appartement aan zee. ’t Was niet onze eerste keer daar. Toen Camille nog een peuter was, brachten we er twee keer de paasvakantie door. Zij herinnerde zich er weinig van, dus toonde ik haar voor ons vertrek een paar foto’s van onze vakanties daar. Camille met haar pamper in
-
Ik vraag me af rond welke leeftijd een mens écht dankbaar leert te zijn. Of heeft dat niets met leeftijd of leerproces te maken en is het eerder een state of mind die je aangereikt krijgt vanuit je achtergrond, ervaringen en cultuur? Een ding is duidelijk: mijn kinderen hebben dat stadium nog niet helemaal bereikt.
-
Elk eind is een nieuw begin. Al zeg je dat best niet op een begrafenis. Vandaag klopt het wel. De laatste schooldag luidt het begin van de vakantie in. Iedereen is blij en de zon schijnt. We hebben er zin in, maken plannen, want negen weken is veel. Zeker als je dat op je vingers
-
Zoals zo vaak zat ze op haar schommel. Ze droeg vandaag een blauw kleedje. Onze schommel is rood. Misschien was het de kleurencombinatie, misschien was het de vrolijkheid die ze vandaag uitstraalde, maar mij kwam het plaatje plots heel bekend voor. Het moet rond deze tijd geweest zijn dat ik, zes jaar geleden, uitlegde hoe
-
Het komt zeker niet als een verrassing. Ik had het zelfs voorspeld, dat ze rond deze tijd van het jaar zou veranderen. Ik wist maar al te goed dat de kleuter die ik in september naar de derde klas stuurde tegen het eind van het schooljaar een heel ander kind zou zijn. Zo gebeurde het
-
Zoals elke keer neem ik me voor om ook thuis wat trager te leven. Op vakantie lukt dat altijd aardig. De eerste dagen is het een beetje vechten tegen de drang om te jagen, tegen de gewoonte om zoveel mogelijk op zo weinig mogelijk tijd te doen. Totdat ik besef dat dat nergens voor nodig
-
Ik ben een huilebalk. Kan er niks aan doen. Vroeger lachte ik er mijn mama mee uit, nu ben ik het die bij een droevige film steevast begint te sniffen. In de geborgenheid van mijn eigen huis is dat helemaal niet zo erg. Eens goed janken kan deugd doen. Het wordt pas gênant als de
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
La vie de mie 