-
Elke leeftijd heeft zijn charmes. Al ben ik wel heel erg fan van de kleutertijd. Ik houd van de openheid waarmee een kleuter naar de wereld kijkt. Elke vraag wordt gesteld, elk antwoord is goed. Als een spons die alle zeeën van de wereld probeert te absorberen. Het moet nogal een drukte zijn, in dat
-
Ik vraag me vaak af waarom ik nog een wekker zet. Met drie kinderen in huis is dat echt niet nodig. Als ik niet wakker word van de oudste dochter die olifant-gewijs richting wc bonkt, dan staat de kleinste mij om half 7 ’s morgens op de schouder te tikken. “Mama, ik heb dorst.” Vandaag zou
-
Elke keer ik op reis ga, geeft mijn mama me hetzelfde advies: “zijt voorzichtig en amuseert u”. Dat doet ze al van toen ik klein was. Ik heb eigenlijk nooit stilgestaan bij die woorden. Ze klinken als “slaapwel”, maar dan in een andere context. Vorige week zondag heb ik mijn zoon op de bus richting
-
Ik ben twee en ik zeg neen. Die fase zou al lang achter ons moeten liggen. En toch zegt ze nog elke dag neen, veel te vaak naar mijn goesting. “Kom je je kleertjes aandoen?” “Neen.” “Zet de tv eens uit…” “Neen.” “Tutjes blijven in het bed!” “Neen. En jij ben niet de baas!” Het
-
Sommige details vergeet ik nooit. Zoals hoe de zon die dag de verloskamer verlichtte. Hoe rustig ik me voelde, zelfs toen het even bijna mis ging. Ik herinner me maar weinig van de pijn, van de drukte rondom me of van de voorbereidingen die een ingeleide bevalling met zich meebrengt. Enkel de zonnestralen op mijn
-
“Weet je nog, papa, dat je vroeger altijd dat leuke spel deed voor het slapen gaan?” Ze had het over het spelletje dat mijn man ooit had verzonnen en regelmatig speelde vlak voor bedtijd. “Oh ja,” viel de zoon haar bij, “dat was echt tof!”. De echtgenoot keek lachend en een tikkeltje zelfgenoegzaam mijn kant
-
Terwijl de meeste vierjarigen vanochtend hun sinterklaasbuit stonden te aanschouwen, kwam die van mij naar me toe met een serieuze vraag. “Mama, ben ik oud?” Ik vatte de ernst van de situatie op dat moment nog niet en antwoordde lachend “Natuurlijk niet schat, jij bent nog heel jong.”. Haar antwoord deed de stemming snel keren.
-
Wie met het voorstel op de proppen kwam, weet ik niet meer. Waarom ik het een goed idee vond, nog minder. Een paar maanden later stond ik wel op een podium ‘The Rose’ te zingen, voor een volle zaal medeleerlingen en leerkrachten. Ik was zeventien en naïef. Iemand had me verteld dat ik best goed
-
Ik kreeg gisteren het beste nieuws dat een vrouw kan krijgen. Toch werd er thuis geen fles champagne gekraakt. Ik haalde eens opgelucht adem en ging door met het leven van alledag. Dat is vreemd, want er zouden wel bubbels gevloeid zijn als ik, zeg maar, de lotto had gewonnen. Terwijl mijn goede nieuws zoveel
-
Op 1 november herdenken we de doden. Alsof we dat de andere 364 dagen van het jaar niet doen. Bij ons werd er eergisteren met geen woord gerept over de dood. Wat niet betekent dat wij niemand te herdenken hebben. Wij likken onze wonden in stilte, het hele jaar door. Recente wonden die nog aan
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
La vie de mie 