annemie
-
Leve de wetenschap
“Ga jij hierna wetenschappen studeren?” vroeg hij me ernstig. “Neen,” antwoordde ik. “Ik kies voor een taalopleiding.” “Je bent heel zeker? Zeker geen fysica of scheikunde?” checkte hij nog eens. “Heel zeker, meneer.” Het was mijn leraar scheikunde die me aansprak tijdens een van de laatste dagen op de middelbare school. “Goed. Dan negeren we…
-
Het kleine gemis
Op de kast ligt een stapeltje kleren: net uit de was en gevouwen om terug de kast in te gaan. Ik zucht. Het had een heel ander stapeltje kleren moeten zijn: skibroeken voor de zoon en zomerkleedjes voor mezelf. Inpakken doe ik altijd door dagen voordien al wat hoopjes klaar te leggen. Van inpakken is…
-
Tijd nemen en zorgen voor elkaar
Het éne moment staar ik in pure paniek naar het tv-scherm. De beelden opgenomen in een Italiaans ziekenhuis doen me happen naar adem. Ik luister naar een specialist die huiveringwekkende cijfers op tafel smijt. Met een klein hartje kruip ik mijn bed in. Het gaat pijn doen, de volgende weken. Ons land wacht bang haar…
-
Mama is moe
Mama is moe. Moe van alle vragen die dagelijks op haar afgevuurd worden. Moe van het neen zeggen. Moe van het ja zeggen. Moe van het opvoeden, het corrigeren, en het rechtzetten. Moe van het rijden en het regelen. Mama vraagt zich af waar die moeheid vandaan blijft komen. Ze slaapt een stuk beter dan…
-
Baby in de buik
Die ochtend aan de ontbijttafel. Ik: “Weet je wie er een baby in haar buik heeft?” De jongste dochter: “Mijn juf!” Ik verslik me in mijn koffie. “Juf L.?” vraag ik haar vol ongeloof. “Neen, mijn andere juf, die nu thuis is…” Mijn scoop zal even moeten wachten. Het kind is duidelijk in de war.…
-
Should I stay or should I go now?
Wat niemand je vertelt als je voor het eerst je pasgeboren baby tegen je aandrukt, is dat je vanaf nu serieus veel moet leren loslaten. Je zou denken dat je de meest dramatische vorm van loslaten wel hebt gehad met het doorknippen van de navelstreng, maar niets is minder waar. Tijdens de baby- en peutertijd…
-
Feest zonder franjes
We hebben de dagen afgeteld. Nog vier, drie, twee, één, nul… En dan is het zover: de toetsen en de examens zijn voorbij. Iedereen blij… maar precies toch niet zo blij als je zou verwachten. De zoon sloft binnen en smijt zich in de zetel. De dochter heeft nauwelijks tijd want ze gaat bij een…
-
Walk the walk
Ik heb een flink aantal jaar gelopen. Stukjes van 5 tot 10 km, afhankelijk van hoe vaak ik trainde. Ik heb ook een tijd aan fitness gedaan. Na elke loop- en fitnessbeurt kwam ik helemaal opgeladen thuis. Er ging niks boven dat gevoel van après-sport. Maar eraan beginnen, dat viel me telkens zwaar. Zelfs al…
-
Pijn
Monsters bestaan niet. Zo sussen we onze kinderen en liegen we hardop. Want ze zitten in elk van ons. Alleen weten we er niet van zolang ze slapen. Bij mij werd er onlangs eentje wakker. Hij rekte zich uit met een weerzinwekkende schreeuw en nestelde zich in mijn nek. Daar houdt hij nu al tien…
-
Wissel van de wacht
Wij huurden de voorbije week een appartement aan zee. ’t Was niet onze eerste keer daar. Toen Camille nog een peuter was, brachten we er twee keer de paasvakantie door. Zij herinnerde zich er weinig van, dus toonde ik haar voor ons vertrek een paar foto’s van onze vakanties daar. Camille met haar pamper in…
-
Ode aan de dankbaarheid
Ik vraag me af rond welke leeftijd een mens écht dankbaar leert te zijn. Of heeft dat niets met leeftijd of leerproces te maken en is het eerder een state of mind die je aangereikt krijgt vanuit je achtergrond, ervaringen en cultuur? Een ding is duidelijk: mijn kinderen hebben dat stadium nog niet helemaal bereikt.…
-
Ode aan het begin
Elk eind is een nieuw begin. Al zeg je dat best niet op een begrafenis. Vandaag klopt het wel. De laatste schooldag luidt het begin van de vakantie in. Iedereen is blij en de zon schijnt. We hebben er zin in, maken plannen, want negen weken is veel. Zeker als je dat op je vingers…
-
Schommelmeisje
Zoals zo vaak zat ze op haar schommel. Ze droeg vandaag een blauw kleedje. Onze schommel is rood. Misschien was het de kleurencombinatie, misschien was het de vrolijkheid die ze vandaag uitstraalde, maar mij kwam het plaatje plots heel bekend voor. Het moet rond deze tijd geweest zijn dat ik, zes jaar geleden, uitlegde hoe…
-
Weg is de kleuter
Het komt zeker niet als een verrassing. Ik had het zelfs voorspeld, dat ze rond deze tijd van het jaar zou veranderen. Ik wist maar al te goed dat de kleuter die ik in september naar de derde klas stuurde tegen het eind van het schooljaar een heel ander kind zou zijn. Zo gebeurde het…
-
Time is on my side
Zoals elke keer neem ik me voor om ook thuis wat trager te leven. Op vakantie lukt dat altijd aardig. De eerste dagen is het een beetje vechten tegen de drang om te jagen, tegen de gewoonte om zoveel mogelijk op zo weinig mogelijk tijd te doen. Totdat ik besef dat dat nergens voor nodig…
